Mijn training kan beginnen

Woensdagmiddag heb ik samen met mijn moeder een fiets gehaald. Vorige week zaterdag had ik met mijn vader er al een uitgezocht, maar woensdag kon ik deze halen. Helemaal te gek. Het trainen kan nu beginnen. Ik fiets er al mee naar mijn werk, maar straks ook naar school (17 km).

Met dank aan mijn ouders.



Waarom doe ik mee?

Daar zou ik een heel verhaal over kunnen schrijven, maar hé, ik ben bijna achttien en dan vertel je niet alles meer. Ik heb twee opa's en twee oma's, en een van die oma's is mij extra dierbaar omdat ze altijd voor mij klaar staat. Zij heeft samen met mijn opa ruim tien jaar lang, mij elke maand voor een weekend opgehaald om te mogen logeren. Ze hadden een kamer voor mij gemaakt, een kast vol kleding en speelgoed neergezet en natuurlijk een bed. In de vakanties was ik er langer. Op de vrijdag haalden ze mij op van school en op de zondag werd ik weer thuis gebracht. Daar reden ze bij elkaar zeshonderd kilometer per weekeinde voor.

Vorig jaar kreeg mijn oma de diagnose longkanker en om haar (en natuurlijk ook mijn opa) te bedanken wil ik de Alpe d'Huez beklimmen.

En natuurlijk fiets ik ook voor alle mensen die te maken hebben (gehad) met kanker en via deze weg wil ik al die mensen heel veel sterkte en kracht toewensen.

Startbericht

Op 15 november  heb ik het startsein gekregen dat ik mee mag doen met de FFTK (Flevoland Fietst Tegen Kanker). Vrijdag heb ik een facebookpagina aangemaakt en vandaag, 21 november, een website waar ik wat meer informatie kwijt kan.

 Wees vrij om te reageren.